၁၉၆၄စက ္တင္ဘာလ၊၂၄ ရက ္၊
မဂၤလာဒုံေလဆိပ္၊

 ကၽန္းမာပါေစ၊ပညာေတြအမၽားႀကီးဖတ ္နူိွင္တတ ္္နူိွင္ပါေစ၊အားလုံးလုိရာဆုနဲ႔ျပည ္႔စုံပါေစ၊ငါတူၾကီး..............ေဒြးေဒါင္းဆုေတာင္းတာကုိမွတ္မိပါသည္၊ၾကားေနမိပါသည္။
မဂၤလာဒုံေလဆိပ္ကုိလုိက္ပုိ့သူေတြထဲတြင္၊အေဖအေမနဲ့မမမၽားညီေမာင္တုိ့မပါ၊တခုိၽုဳကေတာရြာမွာေန၊တခုိၽုဳ.ကအလုပ္ေတြရုိေနသျဖင့္လုိက္မပုိ့နိင္ခဲ့ၾကပါ၊ေဒြးေဒါင္းနွင့္မမပုတို့ဘဲကြၽန္ေတာ.ကုိလိုက္ပုိ.ပါသည္။ေလဆိပ္တြင္ေလယဥ္ေပၚမတက္ခင္၊ေဒြးေဒါင္းနွင့္မမပုတို့ကုိရွစ္ခုိးဦးခၽပီး၊ပတ္ထားေသာနာရီကုိညီေတာ္ေမာင္အတြက္၊ဝတ္ထားေသာလက္စြပ္ကုိမမေစာလွအတြက္၊ေရွြလယ္ၿကိုးကိုမမစန္းအတြက္ဆုိပီးခၽက္ခၽင္းခြၽတ္ပီး၊ေဒြးေဒါင္းအားေပးအပ္ခဲ့ပါသည္။အိပ္ထဲတြင္၊ေဒြးေဒါင္းေပးလုိက္ေသာေဒၚလာ(၅၀၀)ကုိမေပၽာက္ေအာင္ေကါင္းေကါင္းမြန္မြန္သိမ္းထားပါသည္၊၊ေဒြးေဒါင္းေရ..ကြၽန္ေတာ္အတြက္စိပ္မပူနဲ့၊ဒီေငြကုိကုန္ေအာင္မသုံးဘူး၊ကြၽန္ေတာ္တုိ့ပညာေတာ္သင္ေတြကုိအစားအေသာက္အျပည့္အစုံဟုိဧည့္ခံတဲ့အစုိးရကေပးမွာ၊ကြၽန္ေတာ္ပညာေတြအျမန္သင္ယူမယ္၊ေဒြးေဒါင္းတုိ့စိတ္ခၽမ္းသာသာနဲ့ေနပါ။
ကြၽန္ေတာ ္နုိင္ငံျခားပညာသင္ထြက ္တ့ဲအခိၽန္က၊ကြၽန္ေတာ့အသက္၂ဝနွစ္၊မေျပ့ေသးပါ၊အသက္ငယ္ေသးလို့အေမၾကည္က၊ကြၽန္ေတာ.ကုိမခြဲခၽင္မလွြတ္ခၽင္ပါ။သူခဏခဏငုိေနပါသည္၊ကြၽန္ေတာ ္စိတ္မေကါင္းပါ၊ကြၽန္ေတာ ္(၅)နွစ္အတြင္းပညာေတြၾကုိးစားသင္ပီးအေမတုိ့အသက္ရွင္တုန္းအျမန္ျပန္လာပါမည္၊စိတ္ခၽပီးစိတ္ခၽမ္းသာသာေနပါ။အခုလုိနုိင္ငံၿခားမွာပညာသင္နွုိင္ဖုိ.အခြင့္အေရး(scholarship)ရဖုိ.ကအခုေခာတ္မွာအေတာ ္မလြယ္ပါ၊မိဘေတြကပုိက္ဆံရွိေတာင္နဳိင္ငံျခားကုိထြက္ခြင့္မရနိွင္ပါ၊ကြၽန္ေတာ္အသက္ငယ ္တုန္းပညာေတာ ္သင္အခြင့္အေရးယူခၽင္ပါသည္လို့အေမ့ကိုေတာင္းပန္ပါသည္။
ေကါင္းပီ၊ငါ့သားအျပန္ကုိငါေစာင့္ေနမယ္၊ငါမေသခင္မွာျပန္လာပါလုိ့၊အဆုံးမွာအေမကသေဘာတူခဲ့ပါသည္။
အဲဒီတုန္းကကြၽန္ေတာ ္ရန္ကုန္တကၠသုိလ္မွာB.Sc(Maths) ေနာက္ဆုံးနွစ္တက္မွာျဖစ္ပါသည္၊၁၉၆၂ဇူလုိင္အေရးအခင္းျဖစ္ပီးေနာက္ေကၽာင္းေတြခဏခဏပိတ္ပါသည္၊၁၉၆၃မွာလဲေကၽာင္းပိတ္ေပမဲ့၊စာေမးပြဲေတြၿပဳလုပ္ခဲ့လုိ့B.Sc(A)ေအာင္ခ့ဲပါသည္၊၁၉၆၄ဇူလုိင္လမေရာက္ခင္မွာေတာ့ေနာက္ထပ္ဆူပူမွဳေတြေၾကာက္လူိ့၊ေကၽာင္းေတြကုိရက္လအကန့္အသပ္မရိွပိတ္လုိက္ပါသည္၊ဒါေၾကာင့္ကြၽန္ေတာ ္အခုလုိနုိင္ငံၿခားမွာပညာသင္နွုိင္ဖုိၾကိဳးစားျခင္းျဖစ္ပါသည ္။
 ပညာသင္ရဘုိ့အတြက္အားလုံးေကၽာင္းေအာင္တန္းလက္မွတ္ေတြတင္ရပါသည္၊ေရးေျဖေမးေျဖျပုလုပ္ပီးပညာသင္ေတြကုိေရြးခ်ယ္ပါသည္။
ေရးေျဖကုိအဂၤလိပ္လုိ၊ျမန္မာလုိနွင့္ေျဖရပါသည္၊ေရးေျဖေအာင္လုိ့ေမးေျဖအတြက္ေခၚပါသည္၊ေတြ့ဆုံေမးျမန္းစစ္ေဆးပြဲမွာ၊ပါေမာကၡ(၅)ဦးကေမးျမန္းပါသည္။ပါေမာကၡေတြအေမးကုိေကါင္းေကါင္းေျဖနွုိင္ခဲ့ပါသည္၊ေနာက္ဆုံးအေနနဲ့ပညာေရးဝန္ၾကီးဗုိလ္မွူးၾကီးလွပာန္ေမးပါသည္၊`ေမာင္ခင္ေမာင္ရင္၊၁၉၆၂က(တကသ)အမွဳ ေဆာင္အဖြဲ့မွာပါခဲ့တယ္နုိင္ငံေရးလုပ္တယ္ဆုိတာမွန္သလား`။ဒီအေမးကုိကြၽန္ေတာ္မေမွၽာ ္လင့္ခဲ့ပါ၊သူဘယ္ကသိတာလဲ၊ကြၽန္ေတာ ္ဘယ္လုိေျဖမလဲ၊စဥ္းစားလုိက္ပါသည္၊ညာလုိ့ေတာ့မျဖစ္ပါ၊`ပာုတ္ကဲ့၊မွန္ပါတယ္၊ကြၽန္ေတာ္တကသမွာပါခဲ့ပါတယ္၊ကြၽန္ေတာ ္ကအားကစားေရးမူးပါ၊နုိင္ငံေရးနဲ့မသက္ဆုိင္ပါဘူး`လုိ့ေျဖလုိက္ပါသည္၊ဒုတိယေမးခြန္းကေတာ့
 `ေမာင္ခင္ေမာင္ရင္ရဲ့မိဘေတြကေရာဘာအလုပ္အကုိင္လုပ္ၾကလဲ`။ ဗုိလ္မွူးၾကီးလွပာန္သည္အလုပ္သမားလယ္သမားကေလးေတြကုိဦးစားေပးသည္၊ဆုိရွယ္လစ္စိတ္ဓါတ္ရွုိသည္လုိ့ေရးၾကေျပာၾကပါသည္၊ဒါေၾကာင့္`ကြၽန္ေတာ့မိဘေတြကအညာမွာေတာင္ယာလုပ္ၾကပါတယ္`လူိ့၊ခၽက္ခၽင္းေျဖလုိက္ပါတယ္။တနာရီၾကာအေမးအေျဖလုပ္ပီး၊ကြၽန္ေတာ့ကုိျပန္ခြင့္ေပးပါသည္၊တလအတြင္းပညာေရးဝန္ၾကီးဌာနကအေၾကာင္းၾကားမယ္လုိ.ေျပာပါသည္။ အျပန္လမ္းမွာကြၽန္ေတာ္အျဖစ္အပ်က္တခုကုိအမွတ္ရရၽ္ရင္ေတြခုန္ေနပါသည္၊အျဖစ္အပ်က္ကေတာ့၊၁၉၆၄ဇူလုိင္ရရက္ညက၊RangoonInstitute of Technology (R.I.T.) မွာ အလံနက္တင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ၁၉၆၄ဇူလုိင္မွာရန္ကုန္တကၠသုိလ္(RangoonUniversity)ပိတ္ထားေပမဲ့ R.I.T.ကုိမပိတ္ပါ။ ဇူလုိင္လဆန္းကကြၽန္ေတာ္R.I.T.မွသူငယ္ခၽင္းေကၽာင္းသား၃ေယာက္နဲ့ေပါင္းပီး၊ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေစၽးမွာအျဖဴ ေရာင္အထည္အစ၂ေတာင္ဝယ္ခဲ့ပါသည္၊ဘယ္သူမွသံသယမျဖစ္ေအာင္အျဖဴ ေရာင္ကုိဝယ္ျခင္းျဖစ္ပါသည္၊ေနာက္အနက္ေရာင္ေဆးဆုိးပါသည္၊ဇူလုိင္ရရက္ညသန္းေခါင္မွာအေစာင္.မရွိေတာ့မွ၊အေဆာင္အမုိးေပၚတက္ပီးအလံနက္ကုိတင္ခဲ့ပါသည္၊ေနာက္ေန့မွာရဲနဲ့၊MilitaryIntelligence(M.I.)ေတြေရာက္လာပီးအလံတင္သူေတြကုိလုိက္ရွာပါသည္၊ကြၽန္ေတာ ္ကေတာ့အဲဒီညမွာဘဲR.I.T.ကုိစြန့္ခြါခဲ့ပီး၊ျပန္မေရာက္ေတာ့ပါ၊ကြၽန္ေတာ ္တုိ့အထဲကတေယာက္ကုိမိရင္ေတာ့လုိ့ေတြးပီး၊စုီးရိမ္ေနမိပါသည္။
ဒီလုိကၽြန္ေတာ္စုီးရိမ္ေနတာ၃၊၄ပတ္ၿကာသြားပါပီ၊ၿသဂုပ္လလစန္းမွာပညာေရးဌာနကကြၽန္ေတာ္ကုိခၽက္သုိ့ပညာသင္ေတာ္အျဖစ္ေရြးခၽယ္လုိက္တယ္လုိ့အေျကာင္းျကားပါသည္၊ကြၽန္ေတာ္ဝမ္းသာလုိ့မဆုံးပါ၊ကံေကါင္းတာက၊M.I.သည္ကြၽန္ေတာ္ဇူလုိင္အလံတင္တဲ့အဖြဲ့ထဲမွာပါတယ္ဆုိတဲ့သတင္းမရခဲ့ပါ၊
I have a stroke of luck! ကြၽန္ေတာ္ျမန္မာျပည္မွမထြက္ခင္မွာဇူလုိင္ရရက္ညအလံတင္အဖြဲ့နဲ့farewell party လုပ္ခဲ့ပါသည္။၁၉၆၄စက ္တင္ဘာလ၊၂၄ ရက ္မွာကြၽန္ေတာ့ဘဝစတင္ေျပာင္းလဲလာခဲ့ပါသည္။  (ဆက္လက္ေရးသားပါမည္)